قلم در دستانم می لرزد، یارای نوشتنم نیست .

روزهایی که برای تو ای عشق در دلم شوری بود همه اش سوخت و نابود شد .

نه! تنها عشق نسوخت، همه وجودم همراه او سوخت .

 مبلرزم !میترسم! دوباره دست بر زانو گذارم در راه تو قدم بردارم .

میترسم دوباره در خود بشکنم .

چگونه از تو بگویم با کدامین دل ،با دلی که بی صدا شکست! با کدامین نفس! با کدامین آه !!!

خدایا در دلم شوریست که بر زبانم جاری نمی شود، از خود می پرسم :آیا می توانم ؟ایا قدرت دارم؟ دوباره در راه عشق پا گذارم .

خدایا یاری ام کن .........